Posted by Khorshid.~ (Tehran, Iran) on 20 November 2007 in Abstract & Conceptual and Portfolio.
پدر بزرگ
...
20 Nov 2007 3:42pm
همانند برف
که آب می شود
پای درخت سپیدار
20 Nov 2007 3:53pm
اولا شما فوق العاده هستی دوما یه شاهکاز دیگه ازت که واقعا زیبا و پر از احساسه
20 Nov 2007 3:56pm
sepidiye moyam ze barfe neshte bar an nist gar che sepidtar az har barfist ... hekayate lahzehaye tanhaeeo dori ze to ra darad in moye sepid ... hekayate hejrani o bi vafaeeye in donyast ... delam tang ast baraye khandehee khorshid goneh ke baz bar labane mehrbanat bebinam ...
20 Nov 2007 7:34pm
jaalebe.... no0re khorshid inja , ro0ye barfaa Ham en`ekaS dare ... :* TO ke HAme ja Hasty :XxX in aghahe ham donbaale no0re belakhare Dge..!!
21 Nov 2007 8:48am
khakestary
21 Nov 2007 10:25am
اون در دنیایی فرا تر ار دنیای شما زندگی میکنه!ا
21 Nov 2007 11:30am
hame khaneh ee mikhahand baraaye maandan ... man ... jaadeh ee bi entehaa baraaye raftan...
21 Nov 2007 2:31pm
21 Nov 2007 2:32pm
پيرمرد و كوه.......... استادگي در برابر زندگي
28 Nov 2007 5:04am
Cold , sad
13 Dec 2007 4:11am
نبردها
آرزوها
ترس ها
.....
و ماندن میان شما
! و خویشتنی که به خویشتنم گره خورده بود
15 Dec 2007 7:59am
ِدر سفر ِ قبل ِ ژولیت بینوش به تهران ، من ایران نبودم. بر سر ِ مزار ِ احمد شاه مسعود بودم و با یه مورچه ِ سرگردان ، درباره ِ عظمت ِ لوله ِ تانگی در کنار ِ قبرستون حرف میزدم.مورچه که حرفهای من رو با لهجه ِ فارسی می شنید ، گاهی می خندید و گاهی چشماش ، خیس می شد. یادم هست که مورچه ای در کن ِ فرانسه ، از شنیدن ِ حرفهای ِ من ، حس ِ غریبی داشت و همون وقت ، فهمیدم که باید به زبان ِ فرانسه با اون حرف میزدم
الیاس ، همراه ِ افغانی ِ من و اهل ِ مزار شریف که شاهد ِ گفتگوی ِ من و مورچه بود تنها تفسیرش از اشکهای ِ مشترک ِ ما ، خط ِمرزی ِ ویران ِ میان ِ نگاه ِ مشترکمون بود.اون جایی که شیارهای ِ کف ِ پای ِ الیاس ، انبوهی از لکه های ِ خون بود و من با یه دستمال ِ گلدار ِ اطو کشیده ِ آلمانی ، پرستار ِ موقت ِ یه پای ِ خسته ِ ُمسلمون ، بودم. الیاس میگفت " این دستمال حیف نیست... ومن گفتم : یادگار ِ یه خانوم ِ آلمانی در کنار ِ دیوار ِ برلین ِ.
حالا در ماشین ِ اسماعیل ِ راننده و در مسیر ِ ماسوله هستم.دارم به اون درباره ِ " احمد شاه مسعود و چشمای ِ خندونش و شباهتش به نگاه ِ خندون ِ مردم ِ ماسوله میگم...ولی...اسماعیل که دل ِ ُپری از افغانیها داره ، تصورات ِ سیاهی از قهرمان ِ ملی ِ افغان ، تو ذهنش هست .و من تلاشی نمیکنم که درباره ِ " اسطوره شناسی ، در ماشین تدریس کنم.
به اسماعیل میگم " که خواهر زادم ، یه فیلسوف ِ . و براش درباره ِ روزی میگم که در حیاط ِ خونشون ، برای ِ من در جستجوی ِ یه مورچه بود ، و وقتی پیداش کرد ، اون رو ، درون ِ یه شیشه ِ ُسس ِ مایونز ِ شسته شده ِ مادرش ، پنهان کرد ، تا من از سفر برگردم... و ، وقتی به من داد ؛ یه شب با مورچه حرف زدم و روز ِ بعد در کنار ِ چرخ ِ یه هواپیما ، رهاش کردم.
ُابهت ِ چه گوارا ، لبخند ِ احمد شاه مسعود ، دهکده ِ جهانی ، نژاد پرستی ، بابل ، 21 گرم ، و یا هشت ونیم ِ فللینی ، چیزی نگم. اره... باید ، از چیزایی بگم که در امتداد ِ ُجغرافیای ِ بسته ِ ایران زمین ِ ُمعاصر ِ!
اینها بخشهایی از بلاگ ِ جدید ِ من هست " مورچه های ِ جهان ُشمول/کامران و هومن/نمره ِ بیست/الیاس ِ مجروح/لوله ِ تانگی بزرگ/ دستمالی قشنگ و" سکوت !
خوشحال میشم بخونید....با احترام...اریا....هفتم دیماه 86
30 Dec 2007 6:02pm
PREVIEW ONLY
Add your comment ...