|
|
||
UnstablePosted by Dawn (Teh, Iran) on 20 November 2007 in Abstract & Conceptual and Portfolio.
Comments (13)
Smart_Bird from Iranاولا شما فوق العاده هستی 20 Nov 2007 8:56pm saLeh from Wiesbaden, Germanysepidiye moyam ze barfe neshte bar an nist gar che sepidtar az har barfist ... 21 Nov 2007 12:34am HoMaaa from Iranjaalebe.... 21 Nov 2007 1:48pm Muna from Iranhame khaneh ee mikhahand baraaye maandan ... man ... jaadeh ee bi entehaa baraaye raftan... 21 Nov 2007 7:31pm Muna from Iranhame khaneh ee mikhahand baraaye maandan ... man ... jaadeh ee bi entehaa baraaye raftan... 21 Nov 2007 7:32pm Pedram from Esfahan, Iranنبردها آرزوها ترس ها ..... و ماندن میان شما ! و خویشتنی که به خویشتنم گره خورده بود 15 Dec 2007 12:59pm aria from Iranِدر سفر ِ قبل ِ ژولیت بینوش به تهران ، من ایران نبودم. بر سر ِ مزار ِ احمد شاه مسعود بودم و با یه مورچه ِ سرگردان ، درباره ِ عظمت ِ لوله ِ تانگی در کنار ِ قبرستون حرف میزدم.مورچه که حرفهای من رو با لهجه ِ فارسی می شنید ، گاهی می خندید و گاهی چشماش ، خیس می شد. یادم هست که مورچه ای در کن ِ فرانسه ، از شنیدن ِ حرفهای ِ من ، حس ِ غریبی داشت و همون وقت ، فهمیدم که باید به زبان ِ فرانسه با اون حرف میزدم الیاس ، همراه ِ افغانی ِ من و اهل ِ مزار شریف که شاهد ِ گفتگوی ِ من و مورچه بود تنها تفسیرش از اشکهای ِ مشترک ِ ما ، خط ِمرزی ِ ویران ِ میان ِ نگاه ِ مشترکمون بود.اون جایی که شیارهای ِ کف ِ پای ِ الیاس ، انبوهی از لکه های ِ خون بود و من با یه دستمال ِ گلدار ِ اطو کشیده ِ آلمانی ، پرستار ِ موقت ِ یه پای ِ خسته ِ ُمسلمون ، بودم. الیاس میگفت " این دستمال حیف نیست... ومن گفتم : یادگار ِ یه خانوم ِ آلمانی در کنار ِ دیوار ِ برلین ِ. حالا در ماشین ِ اسماعیل ِ راننده و در مسیر ِ ماسوله هستم.دارم به اون درباره ِ " احمد شاه مسعود و چشمای ِ خندونش و شباهتش به نگاه ِ خندون ِ مردم ِ ماسوله میگم...ولی...اسماعیل که دل ِ ُپری از افغانیها داره ، تصورات ِ سیاهی از قهرمان ِ ملی ِ افغان ، تو ذهنش هست .و من تلاشی نمیکنم که درباره ِ " اسطوره شناسی ، در ماشین تدریس کنم. به اسماعیل میگم " که خواهر زادم ، یه فیلسوف ِ . و براش درباره ِ روزی میگم که در حیاط ِ خونشون ، برای ِ من در جستجوی ِ یه مورچه بود ، و وقتی پیداش کرد ، اون رو ، درون ِ یه شیشه ِ ُسس ِ مایونز ِ شسته شده ِ مادرش ، پنهان کرد ، تا من از سفر برگردم... و ، وقتی به من داد ؛ یه شب با مورچه حرف زدم و روز ِ بعد در کنار ِ چرخ ِ یه هواپیما ، رهاش کردم. ُابهت ِ چه گوارا ، لبخند ِ احمد شاه مسعود ، دهکده ِ جهانی ، نژاد پرستی ، بابل ، 21 گرم ، و یا هشت ونیم ِ فللینی ، چیزی نگم. اره... باید ، از چیزایی بگم که در امتداد ِ ُجغرافیای ِ بسته ِ ایران زمین ِ ُمعاصر ِ! اینها بخشهایی از بلاگ ِ جدید ِ من هست " مورچه های ِ جهان ُشمول/کامران و هومن/نمره ِ بیست/الیاس ِ مجروح/لوله ِ تانگی بزرگ/ دستمالی قشنگ و" سکوت ! خوشحال میشم بخونید....با احترام...اریا....هفتم دیماه 86 30 Dec 2007 11:02pm |